Gün­­ler bir­­bi­­ri­­ne­­,i­­sim­­ler baş­­ka isim­­le­­re ben­­zer, fa­­kat bu­­gün fark­­lı bir gü­­nü ya­­şı­­yor­­du çay oca­­ğı müş­­te­­ri­­le­­ri.

 Gün­­ler bir­­bi­­ri­­ne­­,i­­sim­­ler baş­­ka isim­­le­­re ben­­zer, fa­­kat bu­­gün fark­­lı bir gü­­nü ya­­şı­­yor­­du çay oca­­ğı müş­­te­­ri­­le­­ri.
banner267

­­Şeh­­rin ba­­tı­­ya açı­­lan çı­­kış yo­­lu ya­­kın­­la­­rın­­da bir park. Par­­kın or­­ta ye­­rin­­de Mar­­ma­­ra De­­ni­­zi’­­nin min­­ya­­tü­­rü fıs­­ki­­ye­­li bir ha­­vuz. Ha­­vu­­zun on on beş met­­re gü­­ne­­yin­­de yaz kış ça­­lış­­tı­­rı­­lan bir çay oca­­ğı.

      Yaz mev­­si­­mi­­nin son gün­­le­­rin­­de­­yiz. Gün­­ler­­den çar­­şam­­ba. Bir­­bi­­rin­­den be­­şer onar met­­re ara­­lık­­lar­­la yer­­leş­­ti­­ril­­miş on beş- on al­­tı ci­­va­­rın­­da for­­mi­­ka kap­­lı ma­­sa­­lar ve çev­­re­­le­­ri­­ne üçer be­­şer sı­­ra­­lan­­mış plas­­tik san­­dal­­ye­­ler. Ma­­sa­­nın bi­­rin­­de dört ki­­şi­­lik bir ai­­le. Di­­ğer bir ma­­sa­­da okul­­la­­rın­­dan er­­ken çık­­mış ya da oku­­lu kır­­mış üç ki­­şi­­lik öğ­­ren­­ci gru­­bu, ha­­va­­dan su­­dan ko­­nuş­­mak­­ta­­lar. Üç adet sırt çan­­ta­­sı ma­­sa­­nın tam or­­ta­­sın­­da ağ­­zı var di­­li yok sa­­de­­ce din­­le­­me­­de. Bir baş­­ka ma­­sa­­da üç ye­­tiş­­kin, bi­­ri akıl­­lı te­­le­­fo­­nuy­­la meş­­gul, di­­ğe­­ri ga­­ze­­te­­sin­­de­­ki bul­­ma­­ca­­yı çöz­­mek­­te, be­­ri­­ki bir not def­­te­­ri­­ne bir şey­­ler ka­­ra­­la­­mak­­ta. Ve de Ber­­mu­­da şey­­tan üç­­ge­­ni gi­­bi eş­­ke­­nar üç­­gen şek­­lin­­de sa­­ca­­ya­­ğı ko­­nu­­mun­­da bir­­bi­­ri­­ne ya­­kın üç ay­­rı ma­­sa­­da tek ba­­şı­­na ken­­di ha­­lin­­de dü­­şün­­ce­­le­­re dal­­mış ade­­ta boş­­luk­­ta do­­lu bir şey­­ler ara­­yan üç ki­­şi.


    Par­­kın dört bir ya­­nı ye­­tiş­­kin çam ağaç­­la­­rıy­­la çev­­ri­­li. İç ke­­sim­­ler­­de tek tük akas­­ya ağaç­­la­­rı ve da­­ha çok göl­­ge­­lik va­­zi­­fe­­si gö­­ren dut ağaç­­la­­rı var.

    Bu park bir za­­man­­lar ken­­tin eğ­­len­­ce mer­­ke­­zi idi. Bil­­has­­sa ra­­ma­­zan ayı bo­­yun­­ca özel­­lik­­le ba­­har ve yaz ay­­la­­rın­­da bu park­­ta kent aha­­li­­si şen şak­­rak gün­­ler ya­­şar ve ke­­sin­­ti­­siz eğ­­le­­nir­­di. Bay­­ram son­­ra­­sın­­da şen­­lik so­­na erer , ço­­cuk­­la­­rın ba­­lon­­la­­rı mas­­ma­­vi gö­­ğe doğ­­ru bi­­lin­­mez yol­­cu­­luk­­la­­ra çı­­kar­­dı.­­Bay­­ram se­­vin­­ci bir son­­ra­­ki bay­­ra­­ma er­­te­­le­­nir­­di.­­Son­­ra­­ki gün­­ler­­de ye­­tiş­­kin­­ler gün­­de­­lik iş­­le­­ri­­ne dö­­ner­­ler,­­bü­­yük­­ler için cur­­cu­­na ve şen­­lik son bu­­lur­­du.


    Bu par­­kın çay oca­­ğın­­da bay­­ram ha­­va­­sı yıl­­lar­­ca yaz ve kış hep de­­vam et­­ti. Es­­ki­­den bü­­yük­­le­­ri­­miz; “Şe­­re­­fu’l-­­mekân bi’l-­­me­­kin”  ya­­ni, bir ye­­rin şe­­re­­fi, ora­­da­­ki in­­san(­­lar)­­dan ge­­lir, der­­ler­­di. Bu me­­ka­­nı me­­kan ya­­pan bu­­ra­­yı ça­­lış­­tı­­ran Ali Abi, gün­­gör­­müş, ça­­lış­­kan, dü­­rüst ve bil­­ge bir ki­­şiy­­di. Ağır baş­­lı va­­kur bir ka­­rak­­te­­re sa­­hip­­ti. Mi­­za­­hı se­­ver, hiç kim­­se­­yi in­­cit­­me­­den şa­­ka­­lar ya­­par ve in­­cin­­me­­ye­­cek şe­­kil­­de ya­­pı­­lan şa­­ka­­la­­ra kat­­la­­nır­­dı.

Ali Abi or­­ta boy­­lu or­­ta yaş­­lar­­da saç­­la­­rı epey­­ce ağar­­mış kül­­tür­­lü bir ki­­şiy­­di. Gün­­lük ga­­ze­­te­­le­­ri ta­­ki­­be­­der, her haf­­ta ba­­şın­­da Ak­­ba­­ba Mi­­zah Der­­gi­­si’­­nin çay oca­­ğı­­na gel­­me­­si­­ni dört göz­­le bek­­ler­­di.­­Taş­­la­­ma­­lı haş­­la­­ma­­lı şi­­ir­­ler, mi­­za­­hi öy­­kü­­ler ve ka­­ri­­ka­­tür­­ler ne­­şe­­si­­ne ne­­şe ka­­tar­­dı. Çay oca­­ğı müş­­te­­ri­­le­­ri­­ne çok be­­ğen­­di­­ği ka­­ri­­ka­­tür­­le­­ri gös­­te­­rir “Bir ka­­ri­­ka­­tü­­rist ol­­say­­dım şu­­ra­­ya iki adam da­­ha çi­­zer­­dim”, der­­di. Bir baş­­ka gün öy­­kü­­de­­ki bir ke­­li­­me­­ye ta­­kı­­lır ,”­­He­­lal be üs­­ta­­dım .Bu ke­­li­­me bu­­ra­­ya cuk otur­­muş” der­­di. Bir de­­fa­­sın­­da Nam­­dar Rah­­mi Ka­­ra­­tay­­’ın 1952 yı­­lın­­da ba­­sıl­­mış “GEÇ­­Tİ BOR­­’UN PA­­ZA­­RI” ad­­lı şi­­ir ki­­ta­­bı­­nı araş­­tı­­rıp bul­­dur­­muş. Ki­­tap eli­­ne geç­­ti­­ğin­­de ade­­ta ha­­va­­la­­ra uç­­muş­­tu.

    “­­Bi da­­ki­­ka ar­­ka­­daş­­lar ba­­kın ne oku­­ya­­ca­­ğım”,­­de­­yip ; “Nam­­dar Rah­­mi Ka­­ra­­tay­­’ın 

­­GEÇ­­Tİ BO­­RUN PA­­ZA­­RI baş­­lık­­lı şi­­i­­ri­­ni oku­­muş­­tu.

    ‘‘­­Baş­­ta ka­­vak yel­­le­­ri es­­ti­­ği gün­­ler ha­­ni? / Um­­du­­ğu­­muz ne­­şe­­ler, şe­­ref­­ler, ün­­ler ha­­ni? / Bek­­le­­ni­­len alay­­lı, şan­­lı dü­­ğün­­ler ha­­ni?

­­Ser­­vi gi­­bi ümit­­ler dön­­dü bi­­rer iğ­­de­­ye, / Geç­­ti Bor­­'un pa­­za­­rı sür eşe­­ği Niğ­­de'­­ye!......


    Gün­­ler bir­­bi­­ri­­ne­­,i­­sim­­ler baş­­ka isim­­le­­re ben­­zer, fa­­kat bu­­gün fark­­lı bir gü­­nü ya­­şı­­yor­­du çay oca­­ğı müş­­te­­ri­­le­­ri. Ya­­zın son gün­­le­­ri­­nin bi­­rin­­de Ali Abi’­­nin as­­ker­­lik ar­­ka­­da­­şı gel­­miş­­ti çay oca­­ğı­­na. Ge­­len ki­­şi ko­­nuş­­ma tar­­zı dav­­ra­­nış­­la­­rı ve mi­­mik­­le­­riy­­le her­­ke­­se ta­­nı­­dık ge­­li­­yor­­du.­­Müm­­taz Bey ken­­di­­si­­ni il­­giy­­le iz­­le­­yen­­le­­re dö­­ne­­rek; “ Gü­­nay­­dın ar­­ka­­daş­­lar.­­Ken­­di­­mi siz­­le­­re ta­­nıt­­ma­­yı unut­­tum­­.As­­ker­­lik ar­­ka­­da­­şım Ali Bey­­’i ara­­da sı­­ra­­da zi­­ya­­ret ede­­rim.­­Te­­la­­şım­­la siz­­ler­­le il­­gi­­le­­ne­­me­­dim ku­­su­­ra bak­­ma­­yın.­­Te­­le­­viz­­yon ek­­ran­­la­­rın­­da bir za­­man­­lar şa­­ka­­la­­ma proğ­­ra­­mım var­­dı­­.Or­­dan bi göz aşi­­na­­lı­­ğı­­nız var­­dır mut­­la­­ka .

    Na­­sıl­­sı­­nız ?..”…­­Çay oca­­ğı müş­­te­­ri­­le­­ri bi­­rer iki­­şer ge­­lip Müm­­taz bey­­le to­­ka­­laş­­tı­­lar.­­Ki­­min ak­­lın­­da şa­­ka proğ­­ra­­mın­­dan bir­­kaç ens­­tan­­ta­­ne var­­sa art ar­­da sı­­ra­­la­­ma­­ya baş­­la­­dı.­­Mak­­sat ta­­nı­­şık­­lı­­ğı iler­­let­­mek şa­­ka­­la­­na­­cak ki­­şi bu­­lup Müm­­taz be­­yin iş­­bir­­lik­­çi­­si ola­­rak anı­­lar­­da yer al­­mak­­tı.

    Bu sı­­ra­­da çay oca­­ğı­­nın çı­­ra­­ğı Ta­­ka­­vit la­­kap­­lı, Ali Abi’­­nin ye­­ğe­­ni on bir- on iki yaş­­la­­rın­­da­­ki Ve­­li de gel­­miş­­ti. Ve­­li, ka­­ra ku­­ru cı­­lız fa­­kat sağ­­lık­­lı at­­le­­tik bir ço­­cuk­­tu.­­Beş ya­­şın­­da iken ba­­ba­­sı­­nı bir tra­­fik ka­­za­­sın­­da kay­­bet­­miş Ali am­­ca­­sı­­nı ba­­ba ya­­rı­­sı bil­­miş bu yaş­­ta çay oca­­ğı de­­ni­­len bu li­­ma­­na sı­­ğın­­mış­­tı. An­­ne­­si­­,ab­­la­­sı ve ağa­­be­­yi ile ken­­te en ya­­kın köy­­de ya­­şı­­yor­­lar­­dı.­­Bir kü­­çük bağ­­la­­rı ile bü­­yük­­çe bir zey­­tin­­lik­­le­­ri var­­dı.

    Ta­­ka­­vit da­­ha ön­­ce­­ler­­den ta­­nı­­dı­­ğı Müm­­taz be­­yin eli­­ni öp­­tü.”­­Hoş gel­­din Müm­­taz am­­ca” di­­ye­­rek ha­­li­­ni ha­­tı­­rı­­nı sor­­du ve bo­­şa­­lan bar­­dak­­la­­rı yı­­ka­­mak için oca­­ğa yö­­nel­­di.

    Müm­­taz bey çay oca­­ğı aha­­li­­si­­ne dö­­ne­­rek ; “ Ar­­ka­­daş­­lar !... Fır­­sat ha­­zır aya­­ğı­­nı­­za gel­­miş­­ken iş­­let­­mek is­­te­­di­­ği­­niz, şa­­ka­­ya kat­­la­­na­­bi­­le­­cek tür­­den bi­­ri var­­sa bir­­lik olup iş­­le­­te­­lim mi?...”

    “­­Ne­­den ol­­ma­­sın”…”­­Var var hiç ol­­maz mı?”…”…­­”Üs­­ta­­dım ha­­vu­­zun ke­­na­­rın­­da tek baş­­la­­rı­­na ay­­rı ay­­rı ma­­sa­­la­­ra ku­­rul­­muş üç adet aday ada­­yı var”…­­Müm­­taz bey sö­­ze gi­­re­­rek,­­”Ar­­ka­­daş­­lar bun­­lar prob­­lem­­li in­­san­­lar­­sa ba­­şı­­mı­­za iş al­­ma­­ya­­lım.”…­­”Al­­maz­­sı­­nız, so­­run çık­­maz Müm­­taz bey.­­Çı­­kar­­sa çık­­sın suç olu­­şur­­sa biz ka­­bul­­le­­ni­­riz.”..”­­Hem böy­­le bir ti­­yat­­ro­­yu bu­­gün oy­­na­­ma­­ya­­ca­­ğız da ne gün oy­­na­­ya­­ca­­ğız Müm­­taz bey.” Der bir baş­­ka­­sı. Bir di­­ğe­­ri “Pi­­lav­­dan dö­­ne­­nin ka­­şı­­ğı kı­­rıl­­sın” de­­yin­­ce Müm­­taz bey ha­­re­­ke­­te ge­­çer­­.A­­li Abi’­­nin ya­­nı­­na iyi­­ce yak­­la­­şır ku­­la­­ğı­­na eği­­le­­rek fı­­sıl­­tıy­­la “ Bun­­la­­rın se­­ni kız­­dı­­ra­­cak söz­­le­­ri­­ni dav­­ra­­nış­­la­­rı­­nı bi zah­­met söy­­le ba­­ka­­lım” der.

­­A­­li Abi de Müm­­taz be­­yin ku­­la­­ğı­­na bir şey­­ler fı­­sıl­­dar ve ocak­­ta si­­pa­­riş bek­­le­­yen ye­­ğe­­ni Ta­­ka­­vit­­’e ses­­le­­nir.

    “­­Ta­­ka­­vit gel ev­­lat. İşi­­ni gü­­cü­­nü bı­­rak ace­­le bu­­ra­­ya gel.­­Müm­­taz am­­ca­­na ve ba­­na bi­­rer or­­ta kah­­ve yap ön­­ce­­.Ar­­ka­­daş­­la­­ra da bi­­rer çay ben­­den.­­Sa­­kın kim­­se­­den pa­­ra al­­ma.­­Çay­­lar mü­­es­­se­­se­­den.­­Bi­­rer bar­­dak da su ver­­me­­yi unut­­ma.­­Ma­­lum ken­­ti­­mi­­zin ade­­ti­­dir.”

“­­Ta­­mam­­dır us­­tam. Çay­­larrrrr….” de­­yip ön­­ce iki kah­­ve­­yi ve iki bar­­dak su­­yu am­­ca­­sıy­­la Müm­­taz be­­ye ge­­ti­­ren Ta­­ka­­vit da­­ha son­­ra çay­­la­­rı ha­­zır­­la­­yıp da­­ğıt­­mak üze­­re tek­­rar oca­­ğa gi­­der.

    Çay­­la­­rı­­nı yu­­dum­­la­­mak­­ta olan­­lar ken­­di ara­­la­­rın­­da fis­­ko­­sa baş­­la­­mış­­lar­­dır. Te­­ker te­­ker ma­­sa­­la­­ra sad­­ra­­zam gi­­bi ku­­rul­­muş tek ki­­şi­­lik or­­du­­la­­rıy­­la baş ba­­şa kal­­mış bu üç ki­­şi an iti­­ba­­rıy­­la çok önem­­li­­dir on­­lar için.­­Bi­­ri ar­­pa­­cı kum­­ru­­su gi­­bi dü­­şün­­mek­­te,­­di­­ğe­­ri dut ye­­miş bül­­bül gi­­bi sus­­mak­­ta­­,ö­­te­­ki de su içen kuş­­lar gi­­bi ara sı­­ra ba­­şı­­nı ha­­va­­ya dik­­mek­­te­­dir.

    Ne di­­yor­­du bu ken­­tin, İl­­ha­­mi mah­­la­­sıy­­la da şi­­ir­­ler ya­­zan şa­­i­­ri… ! : 

U­­MUT­­LAR

­­Ku­­şa dön­­dü umut­­lar

­­Çır­­pı­­nı­­şın­­dan bel­­li.

Kâh ko­­nup kâh uçu­­şun­­dan,

­­Te­­pe­­mi­­ze ko­­nu­­şun­­dan bel­­li.

­­Ku­­şa dön­­dü umut­­lar,

­­Su içe­­cek­­miş gi­­bi;

­­Ba­­şı­­nı kal­­dı­­rı­­şın­­dan bel­­li.

­­Ar­­pa­­cı kum­­ru­­su gi­­bi dü­­şü­­nüp

­­Da­­lıp gi­­di­­şin­­den bel­­li.

­­Ku­­şa dön­­dü umut­­lar,

­­O­­ra­­sın­­dan bu­­ra­­sın­­dan kır­­pı­­lıp;

­­Dut ye­­miş bül­­bül gi­­bi,

­­Su­­sup du­­ru­­şun­­dan bel­­li...

    Kah­­ve­­ler çay­­lar , üs­­tü­­ne üst­­lük su­­lar da içil­­dik­­ten son­­ra Ali Abi Ta­­ka­­vit­­’e ses­­len­­di.

“­­Ta­­ka­­vit . Kal­­la­­vi fin­­can­­da sa­­de bir kah­­ve yap ta­­ba­­ğı­­nın ke­­na­­rı­­na tek şe­­ker at , iki de dem­­li çay yap gel.­­Yan­­la­­rın­­da su­­la­­rı da ol­­sun. Ce­­vat, Ca­­vit , Şe­­fik am­­ca­­la­­rı­­na gö­­tü­­re­­cek­­sin. Kah­­ve Şe­­fik am­­ca­­nın. Müm­­taz am­­can bir şey­­ler ve­­re­­cek uğ­­ra­­ma­­dan git­­me,­­ta­­mam mı? “….”­­Ta­­mam­­dır us­­tam.”…

    Ta­­ka­­vit as­­kı­­ya yer­­leş­­tir­­di­­ği fin­­can­­da­­ki kah­­ve, iki bar­­dak­­ta iki çay ve üç bar­­dak su ile Müm­­taz be­­ye yak­­la­­şır. Müm­­taz bey as­­kı­­ya bir şey­­ler bı­­ra­­kır bir hey­­kel­­tı­­raş öze­­niy­­le üç par­­ça nes­­ne­­yi yer­­li ye­­rin­­ce as­­kı­­ya yer­­leş­­ti­­rir.

    Ta­­ka­­vit gül­­me­­si­­ni zor zapt ede­­rek bir eli ağ­­zın­­da di­­ğer eli as­­kı­­da Ber­­mu­­da Şey­­tan Üç­­gen­­’i­­ne doğ­­ru yol alır.

­­Ta­­ka­­vit ön­­ce Şe­­fik be­­yin ma­­sa­­sı­­na yak­­la­­şır. Ayak ses­­le­­rin­­den Ta­­ka­­vit­­’in ken­­di­­si­­ne kah­­ve ge­­tir­­di­­ği­­ni an­­lar . İs­­te­­nil­­me­­den ge­­len kah­­ve­­nin eşan­­ti­­yon ol­­du­­ğu­­nu dü­­şü­­ne­­rek Ta­­ka­­vit­­’e gü­­lüm­­se­­ye­­rek ba­­kar.

­­Kah­­ve­­yi iç­­mek üze­­re fin­­ca­­nı ağ­­zı­­na doğ­­ru kal­­dır­­dı­­ğın­­da ta­­bak­­ta bir ma­­sa sa­­a­­ti çar­­kıy­­la 100 gram­­lık bir dir­­hem gö­­rür bir­­den gül­­mek­­le bo­­zul­­mak ara­­sın­­da bir mi­­mik ser­­gi­­ler Ta­­ka­­vit­­’e söy­­le­­nir: “Ü­­len kıl­­kuy­­ruk (çe­­lim­­siz) Ta­­ka­­vit, bu dir­­hem ne arı­­yo ta­­bak­­ta. Bu çar­­kın işi ne ta­­ba­­ğın ya­­nın­­da. Ha, ne bu. Us­­ta­­nın ba­­şı­­nın al­­tın­­dan kalk­­mış­­tır mut­­lak bu hin­­lik, ça­­ğır ba­­kem us­­ta­­nı.”…”­­Ça­­ğır­­ma­­sı­­na ça­­ğı­­ra­­yım da sen her kah­­ve söy­­le­­yi­­şin­­de (Kah­­vem hem ok­­ka­­lı ol­­sun, hem yan­­dan çark­­lı ol­­sun de­­mi­­yon mu Şe­­fik abi…”

    Ta­­ka­­vit bu de­­fa Ca­­vit be­­yin ma­­sa­­sı­­na ya­­na­­şır. Şe­­fik be­­yin hey­­hey­­len­­me­­sin­­den huy­­la­­nan Ca­­vit bey me­­rak­­la Ta­­ka­­vit­­’in gel­­me­­si­­ni dört göz­­le bek­­ler­­mek­­te­­dir­­.O an gel­­di­­ğin­­de Cavit bey de öf­­key­­le ba­­ğı­­rıp ça­­ğır­­ma­­ya baş­­lar. ”­­Ta­­ka­­vit bu ne len. Bu ne di­­yom. Ça­­yın ya­­nın­­da traş ay­­na­­sı­­nın işi ne. Se­­nin us­­tan ka­­fa­­yı ye­­di her­­hal. Tö­­be,­­tö­­be…”

­­Ta­­ka­­vit Müm­­taz am­­ca­­sın­­dan din­­le­­dik­­le­­ri­­ni tek­­rar­­lar; ( Ca­­vit am­­ca , sen her çay söy­­le­­yi­­şin­­de ay­­na­­lı ol­­sun ay­­na­­lı ol­­sun di­­ye tem­­bih et­­mi­­yo muy­­dun? Bak sa­­çın sa­­ka­­lın da uza­­mış.­­Bak­­kal­­dan ji­­let te alıp ge­­le­­yim is­­ter­­sen..”…­­”U­­lan Ta­­ka­­vit şim­­di ba­­cak­­la­­rı­­nı kır­­ma­­dan uza ba­­ka­­lım bu­­ra­­dan­­.Us­­ta­­nı ça­­ğır ba­­na us­­ta­­nı, asıl ka­­ba­­hat on­­da. Sa­­na ter­­bi­­ye ver­­mez,­­dal­­ga ge­­çe­­sin di­­ye gar­­son­­luk yap­­tı­­rır.­­Ça­­ğır ça­­ğır Ali’­­yi, al vol­­ta­­nı ,ha­­di yal­­lah yal­­lah…”…

    Sı­­ra üç­­ge­­nin son kö­­şe­­si­­ne gel­­miş­­tir. Ta­­ka­­vit, ge­­tir­­di­­ği son ça­­yı Ce­­vat be­­yin ma­­sa­­sı­­na bı­­ra­­kır. Ce­­vat bey kar­­şı­­laş­­tı­­ğı man­­za­­ra­­yı ki­­bar­­lı­­ğı ica­­bı gü­­lüm­­se­­ye­­rek iz­­ler.­­”U­­len Ta­­ka­­vit , us­­tan yi­­ne yap­­mış ya­­pa­­ca­­ğı­­nı. Ne di­­ye uyar­­sın böy­­le şak­­la­­ban us­­ta­­ya.­­Ta­­ba­­ğın üs­­tün­­de,­­bar­­da­­ğın al­­tın­­da bu ha­­tun res­­mi­­nin işi ne? Bir za­­man­­lar her­­cai idik an­­la­­dık­­. A­­dı­­mız çık­­mış­­tı do­­ku­­za,­­hiç in­­mi­­yor se­­ki­­ze­­,öy­­le mi?”….­­”Öğ­­le mi ikin­­di mi bi­­le­­mem Ce­­vat am­­ca.­­Va­­kit­­ten sa­­at­­ten de an­­la­­mam .Bir sa­­a­­tim bi­­le yok.­­Sen her çay is­­te­­yi­­şin­­de de­­mez mi­­sin ça­­yım naz­­lı ol­­sun,­­cil­­ve­­li ol­­sun .Müm­­taz am­­ca da dün­­kü ma­­ga­­zin ga­­ze­­te­­le­­ri­­nin,­­bi­­rin­­den kes­­ti­­ği bu res­­mi ver­­di,­­ben de ge­­tir­­dim­­.El­­çi­­ye ze­­val ol­­maz.­­Müm­­taz am­­ca­­nın şa­­ka­­sı­­.O­­la­­cak o ka­­dar be Ce­­vat am­­ca,­­şa­­ka şa­­ka.”...­­Ce­­vat Bey; ”An­­la­­şıl­­dı an­­la­­şıl­­dı­­.Ö­­bür ma­­sa­­la­­ra da us­­tan bi­­rer göl­­ge­­lik yap­­tı­­ra­­ca­­ğı­­na şa­­ka­­cı­­ya iş bir­­lik­­çi ol­­muş­­.A­­la­­ca­­ğı ol­­sun .Ben bu şa­­ka­­nın öcü­­nü on­­lar­­dan al­­maz mı­­yım? Bak gö­­rür­­sün. Mi­­sa­­fi­­ri­­ni az ön­­ce çay oca­­ğı­­na ge­­lir­­ken gör­­müş­­tüm.­­Müm­­taz ke­­ra­­ta­­sı­­nı ta­­nı­­rım.­­Yıl­­lar­­ca te­­le­­viz­­yon­­lar­­da kon­­ser­­ler­­de gös­­te­­ri­­ler­­de ko­­mik­­lik­­ler yap­­mış­­tı.­­Tak­­dir et­­ti­­ğim İyi bir sa­­nat­­çı ol­­du­­ğu için bu de­­fa­­lık af­­fe­­di­­yo­­rum, yap­­tı­­ğı şa­­ka­­yı ka­­bul­­le­­ni­­yo­­rum la­­kin bir da­­ha yap­­ma­­sın emi.­­Bel­­li bir ya­­şa gel­­dik ela­­le­­me re­­zil ol­­ma­­nın ale­­mi yok ar­­tık…

Yorum yapabilmek için üye girişi yapmanız gerekmektedir.

Üye değilseniz hemen üye olun veya giriş yapın.

SIRADAKİ HABER

banner214